Uncategorized

Nowotwór kości pierwotny – objawy, przyczyny, leczenie

Pierwotny rak kości to rzadki rodzaj raka, który rozwija się w kościach.

Jest to odrębny stan od wtórnego raka kości, który jest nowotworem, który rozprzestrzenia się do kości po rozwinięciu się w innej części ciała.

Ten artykuł dotyczy wyłącznie pierwotnego raka kości.

Nowotwór kości pierwotny – objawy

Ból kości jest najczęstszym objawem raka kości. Niektóre osoby doświadczają również innych objawów.

Ból kości

Ból wywołany rakiem kości zwykle zaczyna się od wrażliwości w dotkniętej kości. Stopniowo postępuje to do utrzymującego się bólu lub bólu, który pojawia się i znika, utrzymuje się w nocy i podczas odpoczynku.

Jakakolwiek kość może być dotknięta, chociaż rak kości najczęściej rozwija się w kościach długich nóg lub ramion.

Ból może czasami być błędnie mylony z zapaleniem stawów u dorosłych i bólem dotyczącym dorastania u dzieci i nastolatków.

Inne objawy

U niektórych osób obserwuje się obrzęk i zaczerwienienie (zapalenie) lub guzek na lub wokół dotkniętej kości. Jeśli kość znajduje się w pobliżu stawu, obrzęk może utrudnić użycie stawu.

W niektórych przypadkach rak może osłabić kość, powodując jej złamanie po niewielkim urazie lub upadku.

Mniej powszechne objawy mogą obejmować:

  • wysoka temperatura (gorączka) 38 ° C lub wyższa
  • niewyjaśniona utrata masy ciała
  • pocenie się, szczególnie w nocy

Kiedy szukać porady lekarskiej?

Skontaktuj się ze swoim lekarzem rodzinnym, jeśli Ty lub Twoje dziecko doświadcza uporczywych, ciężkich lub nasilających się bólów kości lub jeśli obawiasz się któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów.

Chociaż jest wysoce nieprawdopodobne, aby twoje objawy były spowodowane przez raka, najlepiej jest upewnić się, otrzymując właściwą diagnozę.

Nowotwór kości pierwotny – przyczyny

Rak pojawia się, gdy komórki w określonym obszarze ciała dzielą się i mnożą zbyt szybko. W ten sposób powstaje grudka tkanki zwana guzem.

Dokładny powód, dla którego tak się dzieje, często nie jest znany, ale pewne rzeczy mogą zwiększyć twoją szansę na rozwój choroby, w tym:

  • poprzednie leczenie radioterapią
  • inne choroby kości
  • rzadkie schorzenia genetyczne, takie jak zespół Li-Fraumeni
  • historia pewnych innych chorób, w tym siatkówczaka i przepukliny pępkowej

Te czynniki ryzyka opisano bardziej szczegółowo poniżej.

Leczenie radioterapią

Wcześniejsze narażenie na wysokie dawki promieniowania podczas radioterapii może spowodować zmiany nowotworowe w komórkach kostnych na późniejszym etapie, chociaż ryzyko to uważa się za małe.

Choroby kości

Niektóre nierakowe (łagodne) stany wpływające na kości mogą zwiększać szanse na rozwój raka kości, choć ryzyko jest nadal niewielkie.

W szczególności stan zwany chorobą Pageta kości może zwiększać ryzyko raka kości u osób w wieku powyżej 50-60 lat.

Choroby rzadsze, które powodują wzrost guzów w kościach, takie jak choroba Olliera, mogą również zwiększać ryzyko wystąpienia raka kości.

Schorzenia genetyczne

Rzadkie schorzenie genetyczne zwane zespołem Li-Fraumeni może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka kości, a także kilka innych rodzajów raka.

Ludzie z tym schorzeniem mają wadliwą wersję genu, który zazwyczaj pomaga powstrzymać rozwój nowotworów w ciele.

Inne choroby

Osoby, które jako dziecko chorowały na rzadki typ raka oka, nazywany siatkówczakiem, mogą częściej zapadać na nowotwór kości, ponieważ ten sam dziedziczny wadliwy gen może być odpowiedzialny za oba schorzenia.

Badania wykazały również, że niemowlęta urodzone z przepukliną pępkową trzykrotnie częściej rozwijają rodzaj raka kości zwanego mięsakiem Ewinga, chociaż ryzyko jest nadal bardzo małe.

Nowotwór kości pierwotny – diagnoza

Jeśli odczuwasz ból kości, Twój lekarz ogólny zapyta o twoje symptomy i zbada dotknięty obszar, przed podjęciem decyzji, czy potrzebujesz mieć jakiekolwiek dalsze testy.

Będzie szukać obrzęku lub grudek i zapyta, czy masz problemy z poruszeniem dotkniętego obszaru. Mogą zapytać o rodzaj bólu, którego doświadczasz – czy jest stały, czy przychodzi i mija i czy cokolwiek go pogarsza.

Po zbadaniu możesz zostać skierowany na prześwietlenie chorego obszaru w poszukiwaniu problemów w kościach. Jeżeli prześwietlenie wykazuje nieprawidłowe obszary, zostaniesz skierowany do specjalisty ortopedy (specjalisty chorób kości) lub specjalisty od raka kości w celu dalszej oceny.

Niektóre z testów mają na celu zdiagnozowanie i ocenę raka kości, opisano je poniżej.

Promienie X

Rentgen to procedura, w której promieniowanie jest wykorzystywane do tworzenia obrazów wnętrza ciała. Jest to szczególnie skuteczny sposób patrzenia na kości.

Promienie rentgenowskie często wykrywają uszkodzenia kości spowodowane przez nowotwór lub nową kość, która rośnie z powodu raka. Mogą również określić, czy twoje objawy są spowodowane przez coś innego, na przykład złamaną kość.

Jeśli zdjęcie rentgenowskie sugeruje, że możesz mieć raka kości, powinieneś skierować się do specjalistycznego ośrodka z doświadczeniem w diagnozowaniu i leczeniu choroby. Ponieważ rak kości jest rzadki, istnieje niewielka liczba specjalistycznych ośrodków, więc możesz potrzebować podróżować poza obszar lokalny w celu uzyskania porady i leczenia.

Biopsja

Najbardziej ostatecznym sposobem diagnozowania raka kości jest pobranie próbki uszkodzonej kości i przesłanie jej do laboratorium w celu przetestowania. Jest to znane jako biopsja.

Biopsja może dokładnie określić, jaki typ nowotworu kości masz.

Biopsję można wykonać na dwa sposoby:

  • Biopsja rdzenia wykonywana jest pod znieczuleniem (w zależności od tego, gdzie znajduje się kość, może to być znieczulenie miejscowe lub znieczulenie ogólne). Cienka igła jest wprowadzana do kości i służy do pobrania próbki tkanki.
  • Biopsję otwartą wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Chirurg wykonuje nacięcie w uszkodzonej kości, aby pobrać próbkę tkanki.

Może zaistnieć konieczność wykonania biopsji otwartej, jeśli wyniki biopsji rdzenia nie są rozstrzygające.

Dalsze testy

Jeśli wyniki biopsji potwierdzą lub zasugerują raka kości, prawdopodobnie będziesz mieć dalsze testy, aby ocenić, jak daleko rozprzestrzenił się rak. Te testy opisano poniżej.

Skan MRI

Skanowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) wykorzystuje silne pole magnetyczne i fale radiowe do uzyskania szczegółowych zdjęć kości i tkanek miękkich.

Skan MRI jest skutecznym sposobem oceny rozmiaru i rozprzestrzeniania się nowotworowego guza w kościach lub wokół nich.

Tomografia komputerowa

Skanowanie tomografią komputerową (CT) obejmuje wykonanie serii zdjęć rentgenowskich i użycie komputera do złożenia ich w szczegółowy trójwymiarowy obraz ciała.

Skany CT są często stosowane w celu sprawdzenia, czy rak rozprzestrzenił się do płuc. W tym celu można również wykonać zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej.

Skan kości

Badanie kości może dostarczyć bardziej szczegółowych informacji o wnętrzu kości niż zdjęcie rentgenowskie. Podczas skanowania kości niewielka ilość materiału radioaktywnego jest wstrzykiwana do żył.

Nieprawidłowe obszary kości pochłoną materiał szybciej niż normalna kość i pojawią się jako „gorące punkty” na skanie.

Biopsja szpiku kostnego

Jeśli masz raka kości zwanego mięsakiem Ewinga, możesz mieć test zwany biopsją szpiku kostnego, aby sprawdzić, czy rak rozprzestrzenił się na szpik kostny (tkankę wewnątrz kości).

Podczas testu wszczepia się igłę do kości, aby pobrać próbkę szpiku kostnego. Można to zrobić w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym.

Określenie stopnia zaawansowania i klasyfikacja

Po zakończeniu tych testów powinno być możliwe określenie stopnia zaawansowania raka kości. Klasyfikacja to opis tego, jak daleko rozprzestrzenił się rak, a ocena jest opisem tego, jak szybko choroba rozprzestrzeni się w przyszłości.

Szeroko stosowany system oceny zaawansowania raka kości wykorzystuje trzy główne stopnie:

  • Stopień 1 – rak jest łagodny i nie rozprzestrzenia się poza kości
  • Stopień 2 – rak nadal nie rozprzestrzenia się poza kość, ale jest poważniejszy
  • Stopień 3 – rak rozprzestrzenia się na inne części ciała, takie jak płuca

Większość przypadków raka kości pierwszego stopnia i niektórych nowotworów kości drugiego stopnia ma duże szanse na wyleczenie. Niestety, rak kości 3 stopnia jest trudniejszy do wyleczenia, chociaż leczenie może złagodzić objawy i spowolnić rozprzestrzenianie się raka.

Radzenie sobie z diagnozą

Uświadomienie sobie, że masz raka kości może być niepokojącym i przerażającym doświadczeniem. Otrzymywanie tego rodzaju wiadomości może być denerwujące w każdym wieku, ale może być szczególnie trudne, jeśli nadal jesteś nastolatkiem lub jesteś rodzicem dziecka, które właśnie usłyszało, że ma raka kości.

Tego rodzaju uczucia mogą powodować znaczny stres i niepokój, co w niektórych przypadkach może wywołać depresję. Jeśli uważasz, że możesz mieć depresję, Twój lekarz ogólny może być dobrą osobą, z którą możesz porozmawiać na temat wsparcia i ewentualnie leczenia.

Nowotwór kości pierwotny – leczenie

Leczenie raka kości zależy od rodzaju nowotworu kości, jego zasięgu, ogólnego stanu zdrowia. Główne zabiegi to chirurgia, chemioterapia i radioterapia.

Twój plan leczenia

Leczeniem powinien zarządzać specjalistyczny ośrodek z doświadczeniem w leczeniu raka kości, w którym opiekuje się Tobą zespół różnych pracowników służby zdrowia zwany zespołem multidyscyplinarnym (MDT).

Członkami MDT będą między innymi chirurg ortopeda (chirurg specjalizujący się w chirurgii kości i stawów), onkolog kliniczny (specjalista w niechirurgicznym leczeniu nowotworów) oraz specjalista od chorób nowotworowych.

Twój MDT zaleci to, co ich zdaniem będzie dla ciebie najlepsze, ale ostateczna decyzja będzie Twoja.

Twój zalecany plan leczenia może obejmować kombinację:

  • operacji usunięcia odcinka kości nowotworowej – często można zrekonstruować lub wymienić kości, które zostały usunięte, chociaż czasami konieczne jest amputowanie
  • chemioterapia – leczenie silnym lekiem przeciwnowotworowym
  • radioterapia – gdzie promieniowanie służy do niszczenia komórek nowotworowych

W niektórych przypadkach można zalecić również lek o nazwie mifamurtid.

Chirurgia

Operacja usunięcia nowotworowego obszaru kości jest ważną częścią leczenia raka kości, chociaż często łączy się ją z innymi terapiami wymienionymi poniżej.

W dzisiejszych czasach zwykle można całkowicie usunąć uszkodzoną część ciała (znaną jako operacja oszczędzająca kończyny), chociaż maksymalnie 1 na 10 osób może wymagać stałego usunięcia kończyny (amputacja).

Operacja oszczędzająca kończyny

Operacja oszczędzająca kończyny jest zwykle możliwa, gdy rak nie rozprzestrzenił się poza kością, a kość może zostać zrekonstruowana.

Najczęstszym rodzajem oszczędzającej kończynę operacji jest usunięcie odcinka uszkodzonej kości i niektórych okolicznych tkanek (w przypadku, gdy komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się w tkance).

Usunięty fragment kości można następnie zastąpić metalowym implantem zwanym protezą lub kawałkiem kości z innego miejsca w ciele (przeszczep kostny).

Jeśli rak znajduje się w pobliżu stawu, takiego jak kolano, możliwe jest usunięcie stawu i zastąpienie go sztucznym.

Amputacja

Amputacja może być konieczna, jeśli operacja oszczędzająca kończyny nie jest możliwa lub nie działała dobrze. Na przykład może być konieczna, jeśli:

  • rak rozprzestrzenił się poza kością do dużych naczyń krwionośnych lub nerwów
  • u pacjenta rozwinęła się infekcja po operacji oszczędzającej kończynę, a proteza lub przeszczep kości musiała zostać usunięta
  • rak rozwinął się w części ciała, w której operacja oszczędzająca kończynę nie jest technicznie możliwa, na przykład kostka

Zespół opiekuńczy zrozumie wstrząs i strach, jaki odczuwasz Ty lub Twoje dziecko, jeśli amputacja jest potrzebna i powinien być w stanie zapewnić Ci doradztwo i wsparcie. W niektórych przypadkach zespół opiekuńczy może przedstawić kogoś, kto już wcześniej miał amputację.

Po amputacji większość ludzi używa sztucznej kończyny, aby zastąpić usuniętą kończynę. Te kończyny są teraz bardzo zaawansowane i wygodne w użyciu. Na przykład osoby ze sztuczną nogą często mogą chodzić, biegać i uprawiać sport oraz mają doskonałą jakość życia.

Dochodzenie do zdrowia po operacji

Po operacji oszczędzającej kończyny lub amputacji, potrzebujesz pomocy, aby powrócić do normalnego życia. Nazywa się to rehabilitacją.

Rehabilitacja zazwyczaj obejmuje sesje fizjoterapii, w których wykonuje się ćwiczenia, aby pomóc w odzyskaniu prawidłowej funkcji w leczonej części ciała, oraz terapię zajęciową, w której uczy się umiejętności pomagających radzić sobie z codziennymi czynnościami.

Chemoterapia

Istnieją cztery sposoby zastosowania chemioterapii w leczeniu raka kości:

  • przed operacją, aby zmniejszyć guz i ułatwić operację
  • w połączeniu z radioterapią przed operacją (chemioradioterapia) – takie podejście sprawdza się szczególnie dobrze w leczeniu mięsaka Ewinga
  • po operacji, aby zapobiec nawrotowi raka
  • kontrolować objawy w przypadkach, gdy nie można raka wyleczyć (tzw. chemioterapia paliatywna)

Chemioterapia w przypadku raka kości polega na stosowaniu różnych leków, które zwykle są dostarczane przez kroplówkę do żyły.

Leczenie jest zwykle wykonywane w cyklach. Cykl obejmuje przyjmowanie leku do chemioterapii przez kilka dni, a następnie przerwę na kilka tygodni, aby umożliwić organizmowi powrót do zdrowia po efektach leczenia. Liczba potrzebnych cykli zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania raka kości.

Skutki uboczne

Chemioterapia może uszkadzać zdrowe komórki, jak również komórki nowotworowe, co oznacza, że ​​często powoduje szereg działań niepożądanych.

Częste działania niepożądane chemioterapii obejmują:

  • nudności i wymioty
  • biegunka
  • owrzodzenie jamy ustnej
  • zmęczenie
  • zwiększone ryzyko zakażenia
  • czasowa utrata włosów
  • bezpłodność

Większość działań niepożądanych związanych z chemioterapią powinna ustąpić po zakończeniu leczenia. Istnieje jednak ryzyko, że będziesz na stałe niepłodny. Twój zespół opieki zapewni bardziej szczegółowe informacje na temat szczególnego ryzyka dla płodności.

Mifamurtyd

W przypadku osób z nowotworem kości zwanym kostniakomięsakiem, lek o nazwie mifamurtyd może być stosowany równolegle z opisanymi powyżej metodami leczenia.

Mifamurtyd jest stymulantem odpornościowym na makrofagi. Oznacza to, że działa poprzez zachęcanie układu odpornościowego do produkcji wyspecjalizowanych komórek, które niszczą komórki nowotworowe.

Zwykle zaleca się go młodym ludziom z zaawansowanym kostniakomięsakiem i podaje się po operacji, w połączeniu z chemioterapią, aby zapobiec powracaniu nowotworu.

Mifamurtyd jest powoli pompowany do jednej z twoich żył w ciągu godziny. Zalecany przebieg leczenia jest zwykle dwa razy w tygodniu przez 12 tygodni, a następnie raz w tygodniu przez kolejne 24 tygodnie.

Skutki uboczne

Mifamurtyd może powodować szeroką gamę działań niepożądanych. Mogą to być:

  • nudności i wymioty
  • biegunka lub zaparcie
  • ból głowy
  • zawroty głowy
  • utrata apetytu
  • zmęczenie

Nie jest jasne, czy można bezpiecznie stosować mifamurtyd w czasie ciąży, dlatego też, aby zachować ostrożność, należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji, jeśli jesteś aktywną seksualnie kobietą. Jeśli podejrzewasz, że jesteś w ciąży, musisz poinformować o tym MDT tak szybko, jak to możliwe, i powinnaś unikać karmienia piersią podczas stosowania mifamurtydu.

Kontynuacja leczenia

Po zakończeniu leczenia będziesz musiał uczestniczyć w regularnych wizytach kontrolnych, aby sprawdzić, czy rak nie powrócił.

Zostaniesz poproszony o częste wizyty w ciągu pierwszych dwóch lat po zakończeniu leczenia – zazwyczaj co trzy miesiące. Z biegiem lat będą one coraz rzadsze.

Skontaktuj się ze specjalistą lub lekarzem rodzinnym, jeśli ponownie pojawią się objawy raka kości i uważasz, że rak mógł powrócić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *