Łysienie androgenowe – objawy i sposoby leczenia

Łysienie androgenowe jest powszechną przypadłością wypadania włosów zarówno u mężczyzn jak i kobiet. U mężczyzn choroba ta znana jest również jako łysienie typu męskiego. Włosy przerzedzają się, zaczynając od obu skroni. Z biegiem czasu linia włosów cofa się, tworząc charakterystyczny kształt litery „M”. Włosy również rozcinają się w koronie (blisko czubka głowy), często prowadząc do częściowej lub całkowitej łysiny.

łysienie androgenowe

Występowanie łysienia androgenowego

Łysienie androgenowe jest częstą przyczyną wypadania włosów u mężczyzn i kobiet. Ta forma wypadania włosów dotyka około 50 milionów mężczyzn i 30 milionów kobiet w Stanach Zjednoczonych. Łysienie androgenowe można rozpocznać już w wieku nastoletnim, a ryzyko zwiększa się wraz z wiekiem; ponad 50 procent mężczyzn w wieku powyżej 50 lat ma pewien stopień utraty włosów. U kobiet utrata włosów jest najbardziej prawdopodobna po menopauzie.

 

Łysienie androgenowe damskie

Około jedna trzecia kobiet doświadcza utraty włosów (łysienie) w pewnym momencie ich życia; u kobiet po menopauzie aż dwie trzecie cierpi na  łysienie androgenowe. Wypadanie włosów  ma większy wpływ na kobiety niż na mężczyzn, ponieważ jest mniej akceptowalne społecznie. Łysienie może poważnie wpłynąć na dobre samopoczucie i jakość życia kobiety.

U kobiet łysienie androgenowe zaczyna się stopniowo na czubku głowy, a następnie schodzi niżej. Linia włosów kobiety rzadko ustępuje, więc nie ma obawy o wyłysienie. Istnieje wiele potencjalnych przyczyn wypadania włosów, w tym schorzenia, leki i stres fizyczny lub emocjonalnego. Jeśli zauważysz nadzwyczajną utratę włosów, ważne jest, abyś udała się do swojego lekarza rodzinnego lub dermatologa, aby ustalić przyczynę i zastosować odpowiednie leczenie. Możesz również poprosić swojego lekarza o skierowanie do terapeuty lub grupy wsparcia w celu rozwiązania problemów emocjonalnych. Utrata włosów może być frustrująca, ale ostatnie lata przyniosły napływ sposobów na radzenie sobie z problemem.

Wzorzec utraty włosów u kobiet różni się od łysienia typu męskiego. U kobiet włosy stają się cieńsze na całej głowie, ale linia włosów nie cofa się. Łysienie androgenowe u kobiet rzadko prowadzi do całkowitej łysiny.

U kobiet ta forma wypadania włosów wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu policystycznych jajników (PCOS). PCOS charakteryzuje się zaburzeniem równowagi hormonalnej, które może prowadzić do nieregularnych miesiączek, trądziku, nadmiernego owłosienia w innym miejscu na ciele (hirsutyzm) i przyrostu masy ciała.

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Męskie łysienie androgenowe (MŁA) jest najczęstszą formą utraty włosów u mężczyzn, dotykającą 30-50% mężczyzn w wieku 50 lat. MŁA występuje w wysoce powtarzalnym wzorze, wpływając na utratę włosów na skroniach, wierzchołkach i środkowej części czaszki. Chociaż MŁA jest często uważana za stosunkowo mało poważną chorobę, utrata włosów wpływa na psychikę i może być przyczyną wielu stanów depresyjnych i lękowych u niektórych mężczyzn. MŁA jest coraz częściej identyfikowany jako czynnik ryzyka sztywności tętnic i chorób sercowo-naczyniowych. Rodzinna skłonność do MŁA i różnice rasowe w rozpowszechnieniu są dobrze znane, a dziedziczność stanowi około 80% predyspozycji. Normalne poziomy androgenów są wystarczające, aby spowodować wypadanie włosów u osób podatnych genetycznie. Łysienie androgenowe u mężczyzn wiąże się z kilkoma innymi schorzeniami, w tym chorobą niedokrwienną serca i powiększeniem prostaty. Dodatkowo, z łysieniem androgenowym są związane rak prostaty, zaburzenia insulinooporności (takie jak cukrzyca i otyłość) i wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).

Łysienie androgenowe  – leczenie

Minoksydyl 

Lek ten został wprowadzony w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, ale ludzie, którzy go zażywają zauważyli, włosy w miesjcach, w których je stracili, odrastają. Badania potwierdziły, że 2% roztwór minoksydylu nakładanego bezpośrednio na skórę głowy może stymulować wzrost włosów. Jak to działa, wciąż nie jest jasne. Dwa podwójnie  badania kobiet w wieku od 18 do 45 lat wykazały jego skuteczność. W jednym z badań 13% kobiet przyjmujących minoksydyl miało umiarkowany wzrost włosów i 50% minimalny wzrost (w porównaniu z odpowiednio 6% i 33% w grupie placebo). W drugim badaniu 60% kobiet z grupy minoksydyl odnotowało nowy wzrost włosów, w porównaniu z 40% w grupie placebo. W wyniku tych badań i innych, 2% minoksydyl dostępny bez recepty jest zatwierdzony przez FDA do leczenia łysienia androgenowego u kobiet.

Jak stosować minoksydyl

Upewnij się, że twoje włosy i skóra głowy są suche. Używając wkraplacza lub pompy rozpryskowej, które są dostarczane z dostępnym bez recepty roztworem, nakładaj go dwa razy dziennie na każde miejsce, w którym włosy są przerzedzone. Delikatnie wmasuj go w skórę głowy palcami, aby mógł dotrzeć do mieszków włosowych. Następnie wysusz włosy, dokładnie umyj ręce i zmyj roztwór, który kapał na twoje czoło lub twarz. Nie myj szamponem przez co najmniej cztery godziny po zabiegu.

Niektóre kobiety odkrywają, że roztwór minoksydylu pozostawia osad, który wysusza i podrażnia skórę głowy. To podrażnienie, zwane kontaktowym zapaleniem skóry, jest prawdopodobnie spowodowane nie samym minoksydylem, ale raczej alkoholem, który jest zawarty w celu ułatwienia suszenia. Roztwór 5% (dostępny tylko na receptę i zatwierdzony tylko dla mężczyzn) jest bardziej skuteczny niż 2%. Wersja 5% pochodzi z pianki, która wydaje się powodować mniej podrażnień niż ciecz.

Skutki uboczne i obawy

Minoksydyl jest bezpieczny, ale może wywoływać nieprzyjemne skutki uboczne, nawet poza podrażnieniem skóry związanym z alkoholem. Czasami nowe włosy różnią się kolorem i fakturą od otaczających włosów. Kolejnym ryzykiem jest nadmierne owłosienie – nadmierny wzrost włosów w niewłaściwych miejscach, takich jak policzki lub czoło. (Ten problem jest bardziej prawdopodobny w przypadku silniejszego roztworu 5%). Ponieważ wygasł patent na Rogaine (markowa wersja minoksydylu), dostępnych jest wiele produktów generycznych. Wszystkie zawierają tę samą ilość minoksydylu, ale niektóre zawierają dodatkowe składniki, takie jak ekstrakty ziołowe, które mogą wywoływać reakcje alergiczne.

Anty-androgeny

Leki blokujące receptory androgenowe, takie jak spironolakton (Aldactone) i finasteryd (Propecia) nie są zatwierdzone do leczenia łysienia typu żeńskiego i niewiele jest wiarygodnych dowodów na ich skuteczność. Jednak niektóre studia przypadków sugerują, że kobiety, które nie reagują na minoksydyl, mogą korzystać z dodatku spironolaktonu. We względnie rzadkich przypadkach, gdy występuje nadmiar androgenu, lekarz może przepisać od 100 do 200 miligramów leku blokującego receptor androgenowy codziennie, razem z doustnym środkiem antykoncepcyjnym dla kobiet w wieku rozrodczym. (Kobieta przyjmująca jeden z tych leków nie powinna zajść w ciążę, ponieważ może powodować nieprawidłowości w genitaliach u płodu płci męskiej.) Możliwe działania niepożądane obejmują zwiększenie masy ciała, utratę libido, depresję i zmęczenie.

Suplementy żelaza

U niektórych kobiet niedobór żelaza może być przyczyną utraty włosów. Twój lekarz może sprawdzić poziom żelaza, szczególnie jeśli jesteś wegetarianinem, masz anemię lub ciężkie krwawienia miesiączkowe. Suplementy żelaza są zalecane, jeśli poziom żelaza kobiety jest mniejszy niż 70 nanogramów na mililitr. Jednak nie ma wiarygodnych dowodów na to, że suplementacja żelaza jest pomocna w przypadku wypadania włosów z kobiet. Wyznacznikiem niedoboru żelaza są często afty.

Przeszczep włosów

Przeszczep włosów polega na usunięciu włosów ze skóry głowy i ponownym wszczepieniu do łysiny i czołowej skóry głowy. Dzięki nowoczesnym technikom przeszczepy przyjmują się nawet w 90% przypadków.

Uwarunkowania genetyczne przy łysieniu androgenowym

W powodowaniu łysienia androgenowego odgrywają rolę różne czynniki genetyczne i środowiskowe . Chociaż naukowcy badają czynniki ryzyka, które mogą przyczyniać się do tego stanu, większość z nich czynników pozostaje nieznana. Naukowcy ustalili, że ta forma utraty włosów jest powiązana z hormonami zwanymi androgenami, w szczególności z androgenem, zwanym dihydrotestosteronem. Androgeny są ważne dla prawidłowego rozwoju płci męskiej przed urodzeniem i podczas okresu dojrzewania. Androgeny mają także inne ważne funkcje zarówno u mężczyzn jak i kobiet, takie jak regulacja wzrostu włosów i popęd płciowy.

Wzrost włosów rozpoczyna się pod skórą w strukturach zwanych mieszkami włosowymi. Każda nić włosów zwykle rośnie od 2 do 6 lat, przechodzi w fazę spoczynku na kilka miesięcy, a następnie wypada. Cykl zaczyna się, gdy mieszek włosowy zaczyna wyrastać z nowych włosów. Zwiększone poziomy androgenów w mieszków włosowych mogą prowadzić do krótszego cyklu wzrostu włosów i wzrostu krótszych i cieńszych pasm włosów. Dodatkowo występuje opóźnienie w rozwoju nowych włosów, które zastępują wyrzucane pasma.

Ach te geny…

Chociaż badacze podejrzewają, że kilka genów odgrywa rolę w łysieniu androgenowym, zmiany w jednym tylko genie, AR, zostały potwierdzone w badaniach naukowych. Gen AR dostarcza instrukcje do wytwarzania białka zwanego receptorem androgenowym. Receptory androgenowe pozwalają ciału odpowiednio reagować na dihydrotestosteron i inne androgeny. Badania sugerują, że zmiany w genie AR prowadzą do zwiększonej aktywności receptorów androgenowych w mieszkach włosowych. Nie jest jednak jasne, w jaki sposób te zmiany genetyczne zwiększają ryzyko wypadania włosów u mężczyzn i kobiet z łysieniem androgenowym.

Badacze nadal badają związek między łysieniem androgenowym a innymi schorzeniami, takimi jak choroba wieńcowa i rak prostaty u mężczyzn oraz zespół policystycznych jajników u kobiet. Uważają, że niektóre z tych zaburzeń mogą być związane z podwyższonym poziomem androgenów, co może pomóc wyjaśnić, dlaczego mają one tendencję do występowania z powodu utraty włosów związanej z androgenem. Zaangażowane mogą być również  inne czynniki hormonalne, środowiskowe i genetyczne, które nie zostały zidentyfikowane.

Dziedziczenie łysienia androgenowego

Model dziedziczenia łysienia androgenowego jest niejasny, ponieważ prawdopodobnie bierze w nim udział wiele czynników genetycznych i środowiskowych. Ten stan ma tendencję do grupowania się w rodzinach, więc posiadanie bliskiego krewnego ze wzorzystą utratą włosów wydaje się być czynnikiem ryzyka rozwoju choroby.

Nie znalazłeś tego czego szukałeś/łaś? Poczytaj więcej o łysieniu androgenowym tutaj!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *